22 Nisan 2014 Salı

Selam Küçük Prens!


Oysa her uçuşum bir intihardı sana.
Her rüzgarı kanadımın biraz daha yaklaştırmıştı ölüme beni.
Korkmadığımı ispatlamaktı amacım sadece.
Korkmyorum uçmaktan, yeniden kalkabilirim diyebilmekti.
Uzaktan izlemeyi tercih ettim hep.
Dokunmaktan aciz, titreyerek.

Oysa her uçuşum bir intihardı sana.
Her nefesim ayrı bir zulüm.
Ölmemi isterdin biliyorum.
Kanadımın en ince yerinden kopmasını,
Aldığım nefesin kalleşçe geri gelmemesini,
Susmamı isterdin oysa,
Mühürlememi dudaklarımı,
Mimlememi gözlerimi.

Oysa her uçuşum bir intihardı sana.
Kalbim kavrulmalıydı değil mi?
Ne çektirdiysem sana, çekmeliydim ben de.
Cezasız kalmamalıydı değil mi gaddarlığım!
Bu kadar acı vermeme rağmen,
Nasıl bu kadar taşlara takılmadan yürüyebiliyordum,
Değil mi?

Oysa her uçuşum bir intiharmış sana!!

Selam Küçük Prens!
Sen asla bilmedin Feraşe' yi.
Bilemedin.
Ömrünü harcamana değmem ben,
Bilemezsin de.



4 yorum:

Uyuşuk Hayalperest dedi ki...

Bilmeden seviyoruz.. bilmeden bağlanıveriyoruz..
suçu ise sevilen de arıyoruz..
Güzeldi. :)

gece kelebeği dedi ki...

Çoook t. derim :)@uyuşukhayalperest

StummScream dedi ki...

İnsan bazen bilinmeze yolculuk yapmak ister.

gece kelebeği dedi ki...

Affetmek zordur bilirim.
Bilinmezlik de öyle.
Yapıcak bişey yok,
Herkes ettiğini buluyor..@StummScream