14 Aralık 2017 Perşembe

-mışım.

Gözlerimin gözlerine değmesinin bir önemi kalmamış,
Ne yaparsam yapayım o ateşi tekrar yakamazmışım,
Yansa da sönermiş, cılızmış,
Göz bebeklerinin göz bebeklerime değebileceği yakınlıktayken sana ben,
Senin kalbinden kalbime, tek bir dinlenme tesisinin bile olmadığı uzun uzun yollar varmış,
İstediğim yollar, hedeflerim varmış senin için,
Gitmek istediğim, direkt gitmek istediğim hedeflerim..
Benim kalp atışlarım sana uzakmış,
Taş gibi kalbin sadece yalnız atmak istemiş,
Etrafta kendisine değecek bir yama istememiş,
İznimle, olmak istediğin yerde kalmak istemişsin!

İzinler senin,
Yollar senin,
Kalp senin,
Hayat senin.

Kalmak istediğin yer kal,
Yapmak istediğin şeyi yap,
Korkmasın kalbin!
Deli gibi atarken o, ona teğet geçecek tek bir kalp bile yok.

O dudaklar, o dil senin, ağzından dökülenler senin,
Kendimi korkmadan bıraktığım o kolların ne adar cılız artık!

En azından benden sonra,
Hareketten korkma,
Kımıldasın kalbin, izin ver.
Sev.
Ben senin sevginle nefesler yolladım ciğerlerime,
Öyle yaşadım.
Sev adam, sev!

Bırak sarsınlar kalbini,
bırak dokunsunlar sana,
Sev!

Seni unutmaya ömrüm yetmez belki ama,
Ben seçimimi yaptım;

Bütün izinler benim,
Bütün yollar benim,
Bu hayat benim,
Sol yanıma ağır gelen, sen diye inleyen bu kalp de benim!


Feraşe.

23 Kasım 2017 Perşembe

"Öyle Bakmayın, Kırılır."



















Her halimden belliydi bir derdim olduğu,
Yarımdı gülmelerim de,
İçini acıtacak bir oturuşum vardı,
Derindendi of larım,
Her yerim bağırıyordu;
"İçim yangın yeri." diye.
Acı besledi onca zaman beni,
O na nankörlük yapamazdım.
Önünde eğildim ben de.
Boyun eğdim.
Her gitar teline bastığında,
Kalbime bastırdın esasen.

Anlatamadım,
Anlatsam kurtulacaktım oysa ki,

Neresinden tutsam elimde kaldı adam,
Bitmedi yollar,
Geçmedi acım,

Upuzun sahiller hayal ediyorum,
Önümde, arkamda, sağımda, solumda,
Hep mi sobeydi be!

Sesinden, ellerinden, koynundan uzaktayım evet!
Ama bilir misin ki, her gece yatağındayım,
Her gece aklında..
Eminim ki, kalbini kuşattım,
Fethedemesem de kuşattım eminim.

O zavallı kurşunun, kurşun geçirmez yelekle yaşadığı platonik aşktım ben.
Yetiş gel desem gelmezsin artık,
Ömrüm gözlerinin içine bakarak geçse ya,
Konuşmasan da olurdu,

Ne vardı bu yarayı bu şarkıyla ortaya koysam ha?
Ne olurdu kimselerle paylaşmasam seni.

Kazınsan ya aklımdan,
İlle de ölmem mi gerekirdi?!

Ne veda edebildim, ne kalabildim onca zaman,
Ne olurdu gitmeseydin,
Ne olurdu bir şey demek istemeseydin!

Biliyor musun?
Ruhumu yakan bir şeyler var içimde,
Öyle bakma nolur, kırılır.


Feraşe.

21 Kasım 2017 Salı

Yarış Bitti !









Gitmiş,
Benden ne varsa gitmiş.
Yazık!
Benim çabalarım tutunmak içindi.
Ben tutunmak için km' lerce tırmanırken,
Tek bir hamlenle onca km' nin üzerine yığıldım kaldım.

Sormadım, sorgulamadım.
Sevdin sandım, sevdiğini sandım.
Sana geldiğimde arınacaktım,
Beni onca ağırlığımla beraber ittin sen,
ve ben onların da altında kaldım.
Zaman garip bir şeymiş,
Duyguların bile fiziki halini değiştirebilirmiş,
Sımsıcakken buz gibi yapabilirmiş,
Merhametliyken de merhametsiz!

Işığı görmüşken ben,
Söylenecek onca şey varken,
Neden?
Belki dinleseydin geçerdi.
Belki geçerdik,
"sen sadece bak, ben anlarım, dolmasın gözlerin..
iyi şeyler bu yazdıklarım." demiştin.
Yetmedi.
Yetemedi.

Ben yürürken, kalbimin koşması gerekirmiş,
Hatta rekordan rekora tırmanmasıymış doğru olan.

Bir kalbe başka kalbi zorla sığdıramazsın ya hani.
"Seni bilmeden sen olamam, sen olmadan da ben olmaz"
Ne kadar dolu bir duygu dizesi gibi değil mi?
Zemini su olan bir araziye oturtulmuş harflermiş meğer.
Tek yağmurda iniverdiler aşağıya.
Karıştılar yağmura ve arkalarına bakmadan gittiler ben ise
Onca dolu sandığım harflerden kalanlarla kalakaldım biliyor musun?

Umut dediğin bi nefes, oksijen hücrelerine giren,
Yeniden seni yeşerten bir şey umut.
Ben kışın ortasında bahara soyunmuştum.
Bu kadar üşüyeceğimi kestiremedim inan.
Sırtımdasın sandım,
Kollarınla, göğsünle, bütün bedeninle, her şeyden de öte kalbinle..
Kocaman bir boşluğa dayamışım sırtımı ben.
Donmuşum soğuktan.
Aşk sarhoşluğu işte, uyanamamışım,
Donmadan önceki son ve çok tatlı uykumdan uyandırıverdin beni.
İyi bir şey mi bilemiyorum.

Maraton bitti,
Yarış artık bitti,
Herkes köşesinde,
Etraf buz sessizlik,
Yarış yok, yarışmacı da,
Bomboş yollarda, deli deli koşarak
Kalpten bir ev aramak artık boş,
Uyan artık, aşk yok!
Fark etmedin mi,
Sen bağırdıkça yankılanıp sana dönen seslerden?!
Hadi Feraşe, yapma ama,
Bu kadar da aptal olamazsın!

İyisi mi sessizlik!

Feraşe.